پلاک «فروهر» یکی از پرمعناترین، زیباترین و ریشه‌دارترین نمادهای فرهنگ و تمدن ایران باستان است که امروزه نیز به عنوان جواهری اصیل در قالب گردنبند، دستبند و پلاک‌های طلا و نقره استفاده می‌شود. این نگاره باستانی که بیش از هر چیز با امپراتوری هخامنشی و آیین زرتشت گره خورده است، فراتر از یک زیورآلات ساده، بازتاب‌دهنده فلسفه زندگی، اخلاقیات و جهان‌بینی ایرانیان کهستان نسبت به جهان هستی، معنویت و کمال انسانی است.

هر بخش از پیکره‌ی فروهر حامل پیامی عمیق و حکیمانه‌ای است:

۱. پیرمرد سالخورده (چهره انسان): سرِ این نگاره به شکل انسانی خردمند و پیر طراحی شده که نشان‌دهنده‌ی تجربه، خرد، اندیشه‌ی نیک و راهنمایی بزرگان و پیشکسوتان است.

۲. دو بال گشوده: بال‌های این تندیس به سه بخش تقسیم شده‌اند که نماد سه اصل بنیادین و جاودانه در فلسفه زرتشت یعنی «پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک» هستند. بال‌ها همچنین انسان را به سوی پیشرفت، تعالی و پرواز به سوی کمال معنوی تشویق می‌کنند.

۳. حلقه در میان تنه: کمربند یا حلقه‌ای که در میانه‌ی پیکره قرار دارد، نماد «وفاداری به عهد و پیمان» و چرخه‌ی روزگار و بازگشت نتایج اعمال انسان (کارما) است.

۴. دو رشته آویخته در دو سو: این دو رشته، نمایندگان دو نیروی متضاد یعنی «سپنتامینو» (نیکی و خیر) و «انگره‌مینو» (بدی و شر) هستند که انسان در زندگی همواره میان آن‌ها قرار دارد و باید با خرد خود مسیر راستی را برگزیند.

۵. دُم پایین‌تنه: دُم فرآورده نیز از سه بخش تشکیل شده که نماد سه گام منفی یعنی «پندار بد، گفتار بد و کردار بد» است و به انسان یادآوری می‌کند که از این صفات دوری کند.

امروزه پلاک فروهر نه‌تنها نشانی از اصالت، هویت ملی و تاریخ پرشکوه ایران است، بلکه به عنوان نمادی از صلح، خردگرایی، پاکی و دعوت به نیکی شناخته می‌شود. استفاده از این پلاک زیبا به عنوان زیورآلات، پیوندی معنادار میان سنت‌های کهن و استایل مدرن امروزی برقرار می‌کند.